Racing Bob en andere snelle mannen
Veron Lust 30 april 2021
Een triest begin dit keer: in februari overleed plotseling onze Bob Mulder. Oudere leden en lezers onder ons weten hoe lang Bob actief is geweest voor Nea en hoeveel hij voor onze vereniging heeft gedaan. Bob kwam halverwege de jaren tachtig bij Nea. In eerste instantie was dat als barman, samen met wijlen Rini Andreoli en Ger Rozema. De drie musketiers achter de bar, waar toen nog gerookt mocht worden en alcohol kon worden genuttigd.
Ook waren er toen wel eens spontane atletiekfeestjes in de toen al kleine knusse kantine. Na veertig jaar is de ruimte nog hetzelfde. Ik weet nog de maandagavondtrainingen met o.a. Hans Bloemendaal, Ronald Langendam, Edje den Bak en av Edam-lid Paul Kraakman. Na een pittige training namen we plaats aan de bar, met toen nog een biertap. Gezellig met Bob ouwenelen, ook dat kon Bob goed (en ik toen ook al).
Maar Bob deed veel meer dan barman spelen. Mijn eerste auto was een turquoise Renault 4 (ook wel hondenhok genoemd), gekocht van good old Nea-atleet Richard Logchies. Na aanschaf van een andere auto, heeft Bob het Renaultje dienst laten doen als materiaalwagen bij Nea. We hadden het dak eraf gehaald, anders paste de Renault niet in het materialenhok. Dat was een komisch gezicht. De halve auto (of cabrio) was handig om de hordes en andere materialen rustig over de sintelbaan gemotoriseerd te vervoeren. Bij de wedstrijden keken de bezoekende verenigingen jaloers toe hoe wij dat bij Nea deden. Over het milieu werd toen nog niet zo veel gesproken…
Bob zat prinsheerlijk achter het stuur, crossend over de baan. De naam Racing Bob deed al snel de ronde! Toen Bob de laatste jaren met zijn scootmobiel rondreed, was hij opnieuw Racing Bob. Ik riep hem dat dan ook weer toe, hij kon daar om lachen.
Bob was een manusje van alles. Toen ik twintig jaar geleden mijn huis kocht heeft Bob de boel in een dag gewit. Ook bij een openingsfeest van een garage op mijn bedrijf in 1993 was Bob actief. Samen met Rini en Ger deed hij de catering achter een zelfgebouwde bar. Daar heb ik nog mooie video opnamen van, het swingende trio aan het werk. Ook was Bob bij veel wedstrijden als starter actief, zo ook in Winschoten waar ik de 100 km liep en Nederlands kampioen werd. Bob was trots! Zo heeft hij vele races, ook voor de jeugd, op zijn eigen humoristische wijze weg geschoten. Van de week liep ik door het Purmerbos, langs de startplek van onze bosloop. Ik dacht aan Bob, het was een leeg gevoel..... Bob, jij hebt het estafettestokje doorgegeven, en wij van Nea zullen het verder alleen, zonder jou moeten doen. Vergeten doen we je niet!
Over naar een ander onderwerp: sinds een paar maanden traint op zaterdagochtend de jeugd van de gymnastiekvereniging op onze baan. Ervoor geef ik trainen aan gemeente-atleten, nu nog met max 4, maar ik hoop gauw op meer, afhankelijk van de corona-maatregelen. Als ik dan zie hoe lenig de turnsters en turners zijn met salto’s etc. voelen wij gemeente-lopers ons een houten plank. Al zie ik ook bij de oefeningen voor de warming up en cooling down, dat er veel overeenkomst is met de atletiek. Ooit waren we in 1917 samen begonnen, gym en atletiek was één vereniging. Vanaf 1974 gingen de atletiek- en de gymnastiekafdeling als twee zelfstandige verenigingen verder. Door corona zijn beide clubs nu weer even samen.
Als ik na het trainen geven zelf nog een uur op de baan mijn rondjes loop, krijg ik als hardlopend oudje toch ook aanmoedigingen en complimenten van de salto-makende jeugd.
De laatste weekeinden waren weer marathonkwalificatiewedstrijden voor de Olympische Spelen in Japan. In Siena, Italië was er een marathon waar de Eritrese atleten Ghirmay Ghebreslassie en Henok Tesfay meeliepen. Ik had de laatste maanden dagelijks contact met hen. Ze waren in Addis Abeba (Ethiopië) waar ze trainden voor deze belangrijke race. Ghirmay (oud wereldkampioen marathon 2015 en winnaar New York marathon 2016) liep de laatste 3 jaar slecht door zich te veel met andere zaken bezig te houden in Eritrea. Eritrea is een klein land, waar de omstandigheden niet makkelijk zijn voor de inwoners. Ghirmay besloot te gaan samenwerken met zijn vriend Henok, die rustiger traint. Henok is oud Eritrees wielrenkampioen, die in 2015 naar mij toe kwam, en op 2e hands hardloopschoenen ging trainen. Wielrennen lukte niet meer door een ongeluk, hij had geen geld voor een nieuwe racefiets. Mooi te zien hoe hij Ghirmay nu helpt terug te brengen naar de wereldtop.
Ghirmay liep 2 uur 07 min 11 sec, in koude en regenachtige omstandigheden. Het was wel een nieuw persoonlijk record, en met deze tijd mag hij naar de OS. Hij kreeg helaas kramp in zijn hamstrings op de laatste kilometers en daardoor kon hij niet voor de winst strijden. Hij werd 9e, in een sterk veld. Henok liep in zijn eerste marathon 2.10.08, niet slecht voor een ex-wielrenner. Op dit moment zijn ze terug in Asmara, bij familie. Er is geen internet daar, dus ik heb even geen contact met ze. Over twee weken zijn ze weer in Addis Abeba te Ethiopië, en kan ik ze een schema voor de Olympische Marathon sturen.
Ik was laatst op bezoek bij onze buren, de H20 Esports Campus. Ik werd rondgeleid door Dennis Gronert, de campus-ontwikkelaar. Ik voelde mij in een andere wereld, als oude Forrest Gump in een futuristische wereld. Ik kreeg een mooie kijk op wat de jeugd allemaal kan doen; zichzelf ontwikkelen in gaming, onderwijs en sport. Er lijkt een mooie samenwerking te ontstaan met onze vereniging. Met in de toekomst wedstrijden op ons complex tegen je eigen idolen op een scherm. Het lijkt ver weg maar het is o zo dichtbij. Ik duizel er nog wat van, maar kijk op de website van H20 en jullie weten wat er speelt naast ons mooie atletiekbaan.
Het voorjaar komt eraan, laten we hopen dat het coronavirus van ons weg loopt. Blijf of ga bewegen: lopen, wandelen, zwemmen, slingeren, salto’s maken. Beweeg! Dat is onze redding, voor vele kwalen.
Ciao!
Veron Forrest Gump